Amaç: Oküler toksoplazmozisli (OT) hastaların klinik özelliklerini, görme prognozunu, tedavinin etkinliğini tanımlamak, görme kaybı ve nüks riski altında olan hastaların profilini saptamak.

Gereç ve Yöntem: 1995-2009 tarihleri arasında Ulucanlar Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Üvea ve Behçet Birimi’nde izlenen 60 aktif OT’li hastaya ait 60 gözün oküler bulguları retrospektif olarak incelendi.

Bulgular: Ortalama izlem süresi 27.9 (1-88) aydı. On dokuz hastada (%31.7) aktif lezyonun olduğu gözde tipik toksoplazmozis skarı vardı. En sık rastlanan komplikasyon epiretinal membran (%13.3) idi. Elli dört hastaya (%90) 9 farklı antiparazitik tedavi uygulandı. Otuz dokuz hastaya (%65) sistemik steroid de eklendi. Tedavinin görme keskinliği ve nüks gelişimine etkisi saptanmadı. Nüks 13 hastada (%21.7) saptandı. Aktif hastalık süresi ile nüks arasında anlamlı bir ilişki bulundu (p=0.01). Ayrıca, yaş arttıkça, ilk görme keskinliği azaldıkça, skar sayısı arttıkça son görme keskinliği azalmaktaydı. Legal körlük 8 hastada (%13.3) izlendi, en sık sebep makuler tutulumdu. Kaplan-Meier survival analizine göre 68. ayda nüks oluşumunun kümülatif olasılığı %54 idi.

Tartışma: Oküler toksoplazmozisin prognozu genellikle memnun edici olsa da, makulayı etkileyebilir ve görmeyi bozabilir. Görme prognozu için ilk görme keskinliği, yaş ve skar sayısı “risk faktörü” olarak saptanmıştır. Nüks riski hastalık süresinden etkilenmektedir ve izlem süresince artmaktadır.